Πώς είναι να παρακολουθείς αθέατος τις ζωές των άλλων; Να κοιτάζεις από μια χαραμάδα, από ένα περβάζι, και να καταγράφεις συναισθήματα, λόγια και σιωπές; Ο «αθέατος παρατηρητής» είναι εφτάψυχος· περίεργος, μυστηριώδης, πάντα παρών αλλά ποτέ αποκαλυπτικός. Η ταυτότητά του δεν γίνεται γνωστή από την αρχή, και αυτό είναι που κρατά τον αναγνώστη σε εγρήγορση, τον κάνει να θέλει να ανακαλύψει το επόμενο κεφάλαιο σαν να τραβά την κουρτίνα ενός θεάτρου.