Επανέρχομαι στο ερώτημα. Απεβίωσε επομένως ο σοσιαλισμός; Έχει κάποια σημασία να μιλάμε γι' αυτόν; Ή μήπως για τον σοσιαλισμό πρέπει να μιλούν πλέον μόνο οι ιστοριοδίφες; Και αν επιμένουμε να μιλάμε για τον σοσιαλισμό, τι τελικά εννούμε; Τι είναι ο σοσιαλισμός; Μια παλιά, παρηκμασμένη θρησκεία στην οποία προσεύχονται οι γέροντες από συνήθεια; Ή μήπως ο σοσιαλισμός έχει ακόμα νόημα; Και πώς νοηματοδοτείται από το παρελθόν του προς το μέλλον του, αν αυτό υπάρχει; Η πολιτική συζήτηση για τον σοσιαλισμό είναι μια ματαιοπονία; Κάποια στιγμή θα τον συναντήσει η Ιστορία ή θα συναντηθεί με την Ιστορία, όπως οραματίζονταν οι πρώτοι θεμελιωτές του; Αυτά είναι τα δικά μου ερωτήματα, το θέμα που θα μας απασχολήσει. Αν έχει νόημα να συζητάμε για τον σοσιαλισμό ή αν πρέπει να τον αφήσουμε στην άκρη για να αναπαυθεί στις καλένδες της Ιστορίας. Με τις όποιες δάφνες έχει δρέψει, με το όποιο αίμα έχει χυθεί για χάρη του, με την ατελεύτητη φαιά ουσία που έχει αναλωθεί για το χατίρι του. Ζούμε ακόμα η μεγάλη αμηχανία και οι απαντήσεις δεν έχουν δοθεί.